over Lets_go_public

Marieke Josselet (Purmerend, 1972) is een enthousiast en betrokken PR Adviseur. Zij ondersteunt organisaties, ondernemers en makers in kunst, cultuur en welzijn. In strategie, tekst, beeld en vormgeving weet zij haar ideeën en specialisaties op het gebied van public relations, communicatie, (online) marketing en campagnes helder over te brengen en te delen. Daarnaast werkt zij doelgericht en weet zij met humor en respect mensen te verbinden.

Na 10 jaar voor vaste werkgevers te hebben gewerkt, heeft ze in 2016 Let’s go Public! opgericht. Een eenpersoonszaak gespecialiseerd in pr & communicatie.


Waarom ben je voor jezelf begonnen? “Om een aantal redenen eigenlijk. Onafhankelijkheid vooral. Ik heb steeds meer moeite gekregen om me te settelen in het keurslijf van een vast bureau, vaste collega’s en vastigheid in het algemeen. Ik wil op verschillende plekken kunnen werken, ik wil de diversiteit en dynamiek van mijn verschillende opdrachtgevers en opdrachten ervaren en ik wil vrijheid in mijn tijdsindeling. En boven alles wil ik onbeperkt mijn initiatief en enthousiasme kunnen inzetten. Mijn werk vraagt om een hoop creativiteit. Soms moet je dat gewoon kunnen aanzetten, maar creativiteit komt bij mij pas echt goed los als ik vrij en zelfstandig kan werken en denken.” 

 Wat is het idee achter Lets_go_Public? “Ik streef ernaar de wereld kennis te laten maken met sociaal maatschappelijke organisaties en creatieve makers. Beter maken wat al goed is, onderscheiden van de massa en een stijlvolle en creatieve oplossing vinden om contact te maken met het publiek.”


Marieke Josselet studeerde Fotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag; Nederlands (tweede graad) aan de Hogeschool van Amsterdam en Nederlandse Taal en Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam.

In 1992 is zij, naast haar studie, gaan werken als freelance fotograaf. In 1997 organiseerde Marieke haar eerste expositie. Deze bestond uit een overzicht van haar werk als popfotograaf. Tien jaar later heeft zij nogmaals twee exposities georganiseerd. Dit betrof eigen werk in de vorm van een verzameling portretten van de mensen in haar omgeving, met als titel You & Eye. Een tentoonstelling die niet altijd even gewaardeerd werd vanwege zijn rauwe en harde uitstraling.

Na de geboorte van haar dochter is Marieke bij Advies en Steunpunt Huiselijk Geweld gaan werken, waar zij in samenwerking met het interim management een eerste versie van een frontoffice op poten heeft gezet.
Na dit project werd zij vaste projectmedewerker bij Vereniging Humanitas. Alwaar zij een aantal jaren ervaring heeft opgedaan op het gebied van Maatschappelijk Betrokken Ondernemen en het werken binnen een non-profit organisatie. Ook ontwikkelde Marieke daar haar interesse voor het communicatievak door redactie en later hoofdredactie van diverse publicaties op haar te nemen.

Toen zij in 2008 afscheid nam van Humanitas was dat vanwege een mooi aanbod vanuit Twente. Marieke werd gevraagd te gaan werken als pr & communicatieadviseur voor de maatschappelijke opvangorganisatie Humanitas Onder Dak. Zij kreeg daar carte blanche voor het ontwikkelen van een communicatiestrategie en opzetten van communicatieafdeling. Interne en externe communicatie, websites, campagnes, (pers en media)netwerk waren haar verantwoordelijkheid, die ze met veel creativiteit heeft vorm gegeven.


 Wat heb je daarna gedaan?Na HOD, waar ik eigenlijk niet weg wilde, de afstand Amsterdam-Hengelo was gewoon niet meer te doen, ben ik bij Prinsenstichting in Purmerend gaan werken als PR & Communicatieadviseur. Een mooie organisatie met vooral hele leuke cliënten. De omgang met mensen, en vooral jongeren, met een verstandelijke beperking, vond ik geweldig. Niet lang daarna werd ik ziek. Dat heeft twee jaar geduurd, een behoorlijk sombere en moeilijke periode.

Hoe ben je daar uit gekomen?Met behulp van intensieve therapie en daarna met een werkcoach. Reïntegratie is nog helemaal niet zo makkelijk, je moet er zelf hard aan werken wil je weer terug kunnen komen. Verstandig is het daarnaast ook om je eigen verwachtingen en die van de maatschappij wat te relativeren en eens goed na te denken over wat je nou eigenlijk echt belangrijk vindt.
Op een middag liep ik in mijn buurt en zag daar een kleine kunstuitleen, Beeldend Gesproken. De volgende dag heb ik de directeur van deze kunstuitleen gebeld. Ik werd daar met open armen ontvangen. Bleek dat ze net iemand zochten om de publiciteit rondom hun verhuizing naar De Hallen te begeleiden.

Waarom ben je daar ooit weg gegaan?Ik werkte daar op vrijwillige basis. Ben in de tussentijd blijven zoeken naar een betaalde baan en die vond ik bij Amsta. Een grote zorginstelling. Te groot wat mij betreft; er was zo weinig oog en ruimte voor verdieping en de communicatieafdeling daar was alleen maar bezig met damage-control: hoe leg je uit aan klanten en hun familie dat de zorg uitgehold wordt? Ik was daar niet erg goed in, zo onpersoonlijk en zo hard. Het contact met de bewoners van de verzorgingstehuizen vond ik daarentegen wel weer fantastisch, wat een verhalen. Ouderen hebben zo veel te vertellen, prachtig en soms ook ronduit hilarisch.”  

En toen naar Zaandam?Ja, Het Kunstcentrum. Heerlijk werken tussen de enorme collectie. Dat was zeer inspirerend. Zo veel mooie werken gezien en zo veel boeiende kunstenaars ontmoet. Ik heb daar een goed begin gemaakt met een stevig pr-plan, me onder andere erg bemoeit met de nieuwe vormgeving van de huisstijl. Zag alleen laatst dat daar nu niet zo veel meer van over is. Nou ja, zo gaat dat. Je creatieve inbreng en indruk, het is behoorlijk vergankelijk allemaal.”

Is je werk ook je hobby? Dat is misschien wel zo. Ik hou van heel veel dingen, vind bijna alles interessant. Alleen van politiek word ik soms donker. Met name het geschreeuw in de politiek en in de maatschappij in general. Uitzichtloos vasthouden aan allerlei ouderwetse en uitgebluste ideeën. Ten koste van andersdenkenden, mensen met een andere achtergrond, het milieu! Het frustreert me soms enorm.

Ik heb aan de andere kant echt ontzettend veel plezier in het ontmoeten van zoveel mogelijk verschillende mensen en het maken van mooie dingen, of ik dat nou doe door strategieën, conceptontwikkeling of tekst en beeld, dat maakt niet uit. En ook van plannen en organiseren word ik blij. Ik doe mijn eigen boekhouding, ik maak heel graag takenlijstjes en ik hou van belastingaangifte invullen. Is dat raar?”

Amsterdam, januari 2016

%d bloggers liken dit: